یچی همش کمهدوس دارم بیام اینجا و همش غر بزنمخوبیش اینه که اینجا هیشکی منو نمیشناسی و من میتونم خود واقعی درونم باشم و هی غصه بخورم هی غر بزنم هی بگم استرس دارم و هیچکس هم بهم غر نزنه که تو هم که همش حالت خوب نیست تو که همش استرس داری و...و من تازگی ها فهمیدم به جز من تو دنیا خیلیای دیگه هم هستن که به اختلال اضطراب و پنیک اتک مبتلا هستن و من تنها نیستم و من یه آدم عجیب و غریب همیشه حال بد نیستم، خیلیای دیگه هم شبیه به من تو این دنیا هستن که از موضوعات مشترک با من رنج میبرنو این رنج مشترک(اگر چه گفتنش سنگدلانه به نظر می رسه) کمی من رو تسکین میده که حداقل تنهای تنها نیستماین دونستن رو مدیون شبکه های اجتماعی و اینترنتممدیون اینکه آدما میان و از تجربه هاشون میگنخوبه که آدم بفهمه توی این دنیای بزرگ، تنها و بادردای عجیب غریب و خاص رها نشدهداشتن درد مشترک و دونستن این که یه عده ای هم تو این دنیا هستن که ممکنه مشکلاتت رو درک کنن حس خوبیهپ.نمن از پروانه ها هستم...2بغل می خوامیه بغل آرامش بخش که خیلی وقته ازش محرومم...
برچسب:
نویسنده: رویا میرزاده
تاريخ: دوشنبه
16 خرداد
1401 ساعت: 23:32